Terapia dialektyczno-behawioralna (ang. dialectical behavior therapy, DBT) to terapia oparta na koncepcji poznawczo-behawioralnej. Skupia się na pomocy ludziom w radzeniu sobie z trudnymi emocjami, problemami interpersonalnymi oraz samookaleczeniami i myślami samobójczymi. Jest skuteczna w leczeniu innych problemów emocjonalnych, takich jak lęki, depresja, zaburzenia odżywiania, uzależnienia i wiele innych.
DBT składa się z kilku elementów, w tym indywidualnych sesji terapeutycznych, grupowych sesji treningowych oraz systematycznego monitorowania postępów pacjenta. Terapeuta uczy pacjenta umiejętności radzenia sobie z trudnymi emocjami, takimi jak gniew, lęk czy depresja. Pomaga także w radzeniu sobie z trudnościami interpersonalnymi oraz podejmowaniu decyzji. Terapia dialektyczno-behawioralna jest znana z nauczania umiejętności radzenia sobie.
Istotnym elementem DBT jest także nauka umiejętności mindfulness. Polega ona na świadomym byciu tu i teraz oraz akceptacji własnych uczuć i myśli. Terapia dialektyczno-behawioralna skupia się na akceptacji własnych doświadczeń. Uczy, jak radzić sobie z nimi, zamiast walczyć z nimi lub unikać.
